اشتباهات رئیس جمهور تایوان مایینگ جو[1] و رسواییهای مرتبط با فساد در حلقه نزدیکان او، اعتماد و رضایت مردم نسبت به نهاد ریاستجمهوری را کاهش داد. با افزایش بیاعتمادی عمومی، دولت تایوان به دنبال بازگرداندن اعتماد عمومی با مشارکت معترضان و فعالان بود. در این راستا دولت فعالان و معترضان را با کارشناسان و مقامات دولتی دور یک میز جمع کردند. با ایجاد یک پلتفرم جمع سپاری و مشورت باز مجازی به نام vTaiwan، دولت تایوان با فعالان جامعه مدنی از جمله g0v (سازمان مردم نهادی که بر شفافیت اطلاعات دولت تأکید دارد و متعهد به توسعه پلتفرمهای اطلاعاتی و ابزارهایی برای مشارکت شهروندان در جامعه است) و قبلتر اعتراضات گستردهای را علیه دولت سازماندهی کرده بودند، تعاملش را آغاز کرد؛ اعتراضاتی که با تسخیر یک ماهه مجلس تایوان توسط دانشجویان به اوج خود رسید. vTaiwan ذینفعان مختلف را گرد هم آورد تا در مورد مسائل مناقشهبرانگیزی که دولت به دنبال رسیدگی به آنها بود از قبیل تنظیم مقررات تاکسی اینترنتی UberX به اجماع برسند. هدف اصلی vTaiwan ایجاد بستری برای مشارکت مردم در تدوین سیاستهایی بود که توسط دولت اتخاذ میشد یا به عنوان قانون از طریق مجلس تصویب میشد.
[1] Ma Ying-jeou
جنبش آفتابگردان[1] در مارس و آوریل ۲۰۱۴ برای اعتراض به تسریع تصویب موافقتنامه تجارت خدمات میان دولت تایوان با چین شکل گرفت. این جنبش توسط موسسه مدنی به نام g0v و سایر دانشجویان فعال سازماندهی شد و از حمایت گسترده مردم برخوردار بود. برای پاسخگویی به معترضان و بازسازی مشروعیت، دولت مستقیماً از جامعه مدنی و فعالان برای طراحی سیستمی برای همکاری دولت-مردم دعوت کرد. در این راستا اقداماتی صورت پذیرفت؛ از جمله گفتگو با فعالان و شرکت در رویدادهایی به نام هکاتون[2] که توسط موسسه مردم نهاد g0v طراحی شده بود. در این رویدادها، شرکتکنندگان با هم برای ارائه راهحلهایی برای مشکلات سیاستی کار میکردند.
در یکی از این رویدادها در دسامبر ۲۰۱۴، یکی از وزیران اصلی دولت از داوطلبان خواست تا «پلتفرمی برای بحث و بررسی منطقی مسائل سیاستی» ایجاد کنند که کل مردم بتوانند در آن مشارکت داشته باشند. در پاسخ به این درخواست، فعالان دیجیتال پلتفرم vTaiwan را توسعه دادند که به عنوان یک فرایند مشورت باز عمل میکرد و متخصصان، مقامات دولتی، ذینفعان و شهروندان را برای ایجاد اجماع و ارائه توصیههایی در مورد قوانین ملی گرد هم میآورد. vTaiwan به عنوان نمونهای از اصلاحات مبتنی بر مشارکت در تایوان که توسط دولت و جامعه مدنی به وجود آمده بود، عمل کرد. اصلاحات متعاقب آن شامل ایجاد پلتفرم Join با هدف افزایش اثربخشی مشارکت بین دولت و مردم در سال ۲۰۱۵ و فرآیندهای بودجهبندی مشارکتی در سال ۲۰۱۶ بود.
[1] Sunflower Movement
[2] Hackathon رویدادی است که در آن برنامهنویسان رایانه و افراد دیگری که درگیر توسعه نرمافزار هستند، از جمله طراحان گرافیکی، طراحان واسط کاربری و مدیران پروژه گرد هم میآیند و در توسعه پروژههای نرمافزاری و گاهی سختافزاری با یکدیگر همکاری میکنند.
داوطلبان g0v و مؤسسه حقوق علم و فناوری[1] که برنامهای به نام «اراده منسجم آمیخته[2]» را شکل دادند، vTaiwan را سازماندهی میکنند و یکی از دو شاخه اصلی پشتیبانی از این برنامه را تشکیل میدهند. یک گروه ویژه متشکل از اعضای g0v برای مدیریت، بهروزرسانی محتوا و نگهداری این پلتفرم کار میکنند. اعضای مؤسسه حقوق علم و فناوری، که یک سازمان مردم نهاد اما وابسته به دولت است، نیز به صورت داوطلبانه مسئولیت تسهیل دسترسی عمومی به پیشنهادات دولت و شهروندان را بر عهده دارند و محتوای قابل طرح از طرف دولت را که شامل اصطلاحات تخصصی است، ساده نویسی کرده و اطمینان حاصل میکنند که شهروندانی که با این مسائل آشنایی ندارند میتوانند پرونده و استدلالهای آن را درک کرده و در آن مشارکت کنند.
تا سال ۲۰۲۰، لیست کاربران vTaiwan شامل دویست هزار نفر بود و کسانی که مایل به عضویت بودند میتوانستند به صورت رایگان این کار را انجام دهند. علاوه بر این، برگزارکنندگان برای گسترش مشارکت و افزایش کاربران به طور فعال با برنامههای مختلف ذینفعان را جذب میکنند. شرکتکنندگان اکثرا داوطلب بوده و انگیزه بالایی برای بحث و تبادل نظر در مورد مسائل مربوطه دارند. با این حال، این فرآیند جذب و انتخاب احتمالاً ذینفعان کمسواد، کمدرآمد یا متعلق به محلات حاشیهنشین را از قلم میاندازد. علاوه بر مشارکت شهروندان، برگزارکنندگان vTaiwan برای جذب و دعوت از کارشناسان مرتبط، نمایندگان گروههای ذینفع سازمانیافته و مقامات دولتی نیز به شبکهسازی میپردازند. این امر از طریق شبکههای موجود در وزارتخانهها از طریق دولت، حلقه فعالان g0v، لیست ایمیل ها و تبلیغات پولی، به ویژه در رسانههای اجتماعی انجام میشود.
[1] Science & Technology Law Institute
[2] Coherent Blended Volition
به طور کلی میتوان گفت vTaiwan نقشی حیاتی در فرآیند قانونگذاری تایوان ایفا میکند. از زمان تأسیس، دولت از vTaiwan برای رسیدگی به سی مسئله از جمله فروش آنلاین الکل (۲۰۱۶)، مقررات UberX (۲۰۱۶) و سیاستهایی برای تشویق «اقتصاد اشتراکی» (۲۰۱۸) استفاده کرده است. در حالی که ایده vTaiwan، امکان مشارکت در موضوعات متنوع و نامحدود را فراهم میکند، استفادۀ دولت از آن عمدتاً برای جمعآوری نظرات عمومی در مورد قوانین مربوط به اقتصاد دیجیتال بوده است.
روند vTaiwan نمونهای موفق از یک بحث و گفتگوی ساختاریافته و ثمربخش است و دولت بیش از ۸۰ درصد از پیشنهادات را اجرا کرده است. در حالی که استفاده از آن چندان گسترده نبوده است، اما منجر به مشورت عمیقتر و احتمال اقدام بیشتر میشود. همچنین به مردم این امکان را داده است تا از دولت سؤال بپرسند و به این سوالات به سرعت پاسخ داده شود. از سوی دیگر، استفاده از این پلتفرم منجر به این شد که مردم دامنه گفتگوها را گستردهتر کنند.
تحلیلگران، شرکتکنندگان و رسانههای محلی vTaiwan را به دلیل توانایی در برقراری ارتباط بین قالبهای آنلاین و آفلاین و همچنین توانایی در بازسازی تعاملات اجتماعی مبتنی بر جماعتهای کوچک که معمولاً در شبکههای اجتماعی یافت نمیشود، ستایش کردهاند که هر دوی این موارد برای دنیای جدید پساکرونایی، نکات مهمی هستند. علاوه بر این، vTaiwan به عنوان ابزاری برای ایجاد اجماع در مورد مسائل بحثبرانگیز عمل میکند که این امر به ویژه در کشوری مانند تایوان که دارای جامعهای متنوع و چند صدایی است، مهم است.
هسته اصلی vTaiwan و موفقیتهای آن، همکاری بین دولت و جامعه مدنی است. به دلیل نقش دولت در توسعه و تأمین مالی vTaiwan، این پلتفرم از اعتبار بالایی در میان عموم مردم برای اثربخشی برخوردار است. علاوه بر این، دولت از همه وزارتخانهها خواسته است تا «مسئولان مشارکت» داشته باشند و با vTaiwan همکاری کنند و ظرف یک هفته به سؤالات شرکتکنندگان پاسخ دهند. این امر کانالی برای شنیدن و درک متقابل بین دولت و مردم ایجاد میکند.
معرفی
